Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

Schaduw

Titel: Schaduw
Auteur: Mirko Zilahy
Uitgever: Xander
Jaar van uitgave: 2017
Pagina's: 384 pagina's
ISBN: 978-94-01-60694-3
Rating:
Drie moorden in drie dagen. De lijken verwond met de precisie van een chirurg. De moordenaar bekend als 'De Schaduw'. Zijn motief? Mysterieus. Zijn werkwijze? Nog curieuzer. Maar één man is in staat dit geheim te ontrafelen: commandant Enrici Mancini. Gebukt onder het verlies van zijn vrouw, neemt hij de opdracht met grote tegenzin aan. Eén ding is direct duidelijk: niets berust op toeval. Zal het Mancini lukken de moordenaar te slim af te zijn en zij grote plan te ontrafelen?
Na de dood van zijn vrouw is de Italiaanse commissaris-profiler Enrico Mancini alleen geïnteresseerd in het oplossen van de mysterieuze verdwijning van de oncoloog die zijn vrouw heeft behandeld. Daarna wil hij met pensioen. Zeer tegen zijn zin moet hij zich bezighouden met het onderzoek van drie gruwelijke moorden in drie dagen, maar binnen het politiekorps van Rome is hij de enige met het juiste talent om een seriemoordenaar te stoppen. Lange tijd tastten Mancini en zijn team in het duister, tot het moment dat hij een verband ziet tussen zijn eigen verdriet en de moorden en daardoor de beweegredenen van de moordenaar begrijpt. Het verhaal komt wat moeizaam op gang, deels door het wat verwarrende gebruik van de Italiaanse namen, maar ook omdat de auteur (1974) de details in zijn beschrijvingen niet schuwt. Pas als Mancini een rode draad begint te ontwaren, komen hij en het verhaal echt op stoom en ontwikkelt zich een hoogstaande psychologische thriller tegen het decor van de vergane industrie langs de Tiber in Rome. Debuutroman.

Reacties op 'Schaduw' van Mirko Zilahy:

Nog geen account?Log in en reageer Volg deze discussie

Mijn recensie: Het komt té dichtbij... 4,5/5*
In dit verhaal in vier delen maken we kennis met commandant Enrico Mancini. Hij werkt op de rechercheafdeling van het politiebureau van Montesacro. Eerder had Mancini internationale successen geoogst en was een selfmade profiler. Om dicht bij huis te zijn had hij zich anderhalf jaar eerder hierheen over laten plaatsen toen zijn vrouw Marisa erg ziek werd.
De beschrijving van de omgeving is heerlijk om te lezen. Het is alsof je in Rome rondwandelt; een en ander is heel herkenbaar.

Nog steeds enorm gebukt onder het verlies van zijn vrouw neemt hij met grote tegenzin een opdracht aan. In drie dagen tijd worden lijken gevonden die afgeslacht zijn als beesten, maar met de precisie van een chirurg. Het wordt hem al snel duidelijk dat niets van hetgeen gebeurde op toeval kan berusten en dat intrigeert hem. Als profiler was hij al gewend om in het brein van de daders te duiken, en wat hij hier tegenkomt riekt naar een ongelooflijke meedogenloosheid van deze moordenaar.

'Toen zag hij hem.
Op een paar meter van hem vandaan, neergevlijd op de grond, precies in het midden van de metalen ruimte, lag een vage vorm. Er kwam nog een bliksemflits en het kortstondige schijnsel werd op de glimmende oppervlakken van de grot weerkaatst, waardoor het midden van de oven werd verlicht.
Een lichaam. Voor hem lag een lichaam.'

De troosteloze regen die Rome in zijn greep houdt versterkt de mysterieuze sfeer nog meer wanneer Mancini met de hulp van Comello en zijn team op zoek gaat naar de moordenaar. Het komt heel dichtbij hem en zijn privéleven. Dichterbij dan hem lief is.
4,5/5*