Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

Trojaanse vrouwen

Titel: Trojaanse vrouwen
Auteur: Euripides
Uitgever: International Theatre & Film Books
Jaar van uitgave: 1997
Pagina's: 59 pagina's
ISBN: 978-90-6403-471-8
Rating:
In de meeste Griekse tragedies wordt systematisch de grens onderzocht van de gruwelen die mensen anderen aandoen en die hen worden aangedaan. Gelukkig spelen de weerzinwekkende gebeurtenissen zich meestal niet op het toneel zelf af, maar komt iemand ze aan de betrokkenen vertellen. Die uiten dan natuurlijk de pijn en het verdriet om hun verlies. Daarom gaat het bij het spelen van een Griekse tragedie altijd ook om de kunst van het klagen. Dit geldt vooral voor die tragedies die laten zien wat na een oorlog het lot is van de verliezers, met name dat van hen die de nederlaag overleven: de vrouwen en de kinderen. Trojaanse vrouwen van Euripides is zo'n tragedie. Na tien jaar door de Grieken te zijn belegerd is Troje die nacht gevallen. Maar niet doordat de Trojanen in een veldslag zijn vernietigd, ook niet doordat de Grieken de Trojaanse muren met succes hebben bestormd, nee, door een list. De Grieken deden of ze het beleg opgaven en zeilden weg, maar lieten een enorm groot houten paard achter als offergave voor de godin Athene. Die was weliswaar op de hand van de Grieken, maar werd ook in Troje vereerd. De trojanen brachten het paard de stad in, naar de tempel van Athene, maar wisten niet dat het vol gewapende mannen zat. Uitbundig vierden ze die nacht de overwinning. Ondertussen keerden de Grieken echter terug en de mannen uit het paard openden voor hen de poorten van de stad. Trojaanse vrouwen speelt de ochtend daarna. De vrouwen van Troje zijn bijeen gedreven. Zij hebben de gruwelijkste nacht van hun leven meegemaakt: hun man, hun vader, hun zoons zijn vermoord, soms voor hun ogen. Een aantal van hen is verkracht. Alle openbare gebouwen, de tempels, de paleizen, gingen in vlammen op. Hun dierbaarste bezit, alles wat van waarde is, wordt nu naar de Griekse schepen gesleept. Hun huizen zullen in brand worden gestoken zo gauw ze zijn leeggeroofd. Troje wordt met de grond gelijk gemaakt. De vrouwen weten wat hen te wachten staat.
'Trojaanse Vrouwen' door Euripides (480-406 v.Chr.) beleefde in 1996 al drie vertalingen in het Nederlands, nl. door Gerard Koolschijn ('Hekabe/Trojaanse vrouwen', a.i. 96-30-160-0), Willy Courteaux/Bart Claes ('Na de val van Troje' 1, a.i. 97-07-059-9) en Johan Boonen (a.i. 97-04-073-8). Deze vertaling van H. Altena is uitgegeven als tekstboekje voor uitvoeringen door het Zuidelijk Toneel. De vertaling is gebaseerd op de tekstuitgave van J. Diggle (O.U.P. 1981). Altena's vertaling verschilt, wanneer men de vertaling van bijv. Courteaux en Claes, de beste van bovengenoemde, ernaast legt, in wezen niet veel. Het gaat niet zozeer om afwijkingen in de tekstinterpretatie als om soms een andere woordkeuze in het Nederlands. Als tekst voor een toneelopvoering is de nu voorliggende zeer wel bruikbaar, al is de vraag gerechtvaardigd of aan de reeks recent verschenen vertalingen van deze tragedie nog weer een nieuwe moest worden toegevoegd. Tom Blokdijk verzorgde een voorwoord over de betekenis van Euripides en Altena belichtte de metrische structuur. Voor bezoekers van de opvoering een nuttig tekstboekje met aantekeningen.

Reacties op 'Trojaanse vrouwen' van Euripides:

Nog geen account?Log in en reageer Volg deze discussie

Andere boeken van Euripides

Ion

Euripides