Overslaan en naar de algemene inhoud gaan

De boekencollectie van Natalie Koch

Donderdag 25 juli 2013

'Ik heb ooit minutenlang half verdoofd en naar adem happend op de bank gezeten en dat was nadat ik The sound and the Fury dichtsloeg.'

Natalie Koch (1966) is musicoloog. Ze werkte als muziekjournalist en schreef toelichtingen bij concerten en cd's. Momenteel is ze verbonden aan het Amsterdamse conservatorium. In 2006 debuteerde ze met de roman Streken. Daarna publiceerde ze twee in Londen spelende fantasyboeken die onderdeel zijn van de Verborgen Universiteit-trilogie: De erfenis van Richard Grenville en Het levende labyrint. Onlangs verscheen haar tweede roman De sterren stil.


Waar staat je boekenkast en hoe ziet hij eruit?
‘Ik heb er meerdere; in mijn woonkamer staan drie kasten vol Nederlandse, Engelse, Franse en Duitse literatuur, in mijn werkkamer staat vooral non-fictie.’

Neem ons eens mee door je boekenkast. Wat staat er in, hoe is hij gesorteerd?
‘De literatuur sorteer ik op taal en daarbinnen op alfabet. Mijn collectie Engelstalige boeken beslaat anderhalve boekenkast; de schrijvers die daarin de meeste ruimte innemen zijn William Faulkner, Julian Barnes, Roberto Bolaño, Vikram Chandra, Jack Kerouac, Cormac McCarthy; daarnaast anderhalve kast Nederlandse literatuur (met veel ruimte voor Jan van Aken, Hella Haasse, Couperus, A.F.Th. en W.F. Hermans) en een plank Frans/Duits. Mijn favoriete Duitse schrijvers zijn op ‘t moment Daniel Kehlmann en Arthur Schitzler. Zoals Schnitzler in zijn tragikomische verhalen de sfeer van Wenen kan vangen... Mijn non-fictie is (hoe verrassend!) gesorteerd op onderwerp: muziek, filosofie, Londen, de Victoriaanse tijd en wat me verder zoal interesseert of wat ik nodig heb voor research.’

Wat is het allermooiste of meest bijzondere boek dat er in je boekenkast staat?
‘Dan moet ik er twee noemen. Het eerste is een facsimile-editie van een geïllustreerde uitgave uit 1884 van de Camera Obscura van Hildebrand, die ik van mijn moeder kreeg voor mijn overgang naar 5VWO. Het andere is Leugenaars en vervalsers van Roelf Bolt, verschenen bij Querido. Roelf en ik zijn jarenlang vrienden en schrijfmaatjes geweest, over en weer bestookten we elkaar met pennenvruchten en ideeën en ik heb dit boek zien groeien vanaf het allereerste begin. Het was zijn debuut en helaas ook zijn laatste boek; hij overleed vorig jaar plotseling.’

Welk boek, genre of welke auteur komt er absoluut niet in?
‘Ik ben geen groot liefhebber van sciencefiction, al heb ik wel genoten van The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy, dus dat zegt het eigenlijk al. Ik lees me dwars door alle genres, stijlen, tijdperken, culturen en onderwerpen heen; het enige wat voor mij telt, is de kwaliteit van het boek.’

Hoeveel boeken in je kast heb je daadwerkelijk gelezen?
‘Tja, ik wou graag dat ik bij ieder boek dat ik koop of krijg de tijd om het te lezen erbij kreeg, maar dat gebeurt niet, dus ik heb een flinke stapel nog-te-lezen. Ik schat dat ik zo'n 80 procent heb gelezen.’

Doe je weleens boeken weg? Wat doe je er dan mee?
‘Nee, mijn boekenkast is ook een soort neerslag van mijn leven. Al ben ik uit sommige boeken gegroeid, ik kan ze toch niet wegdoen, want ze horen bij een bepaalde fase. In mijn studietijd verslond ik bijvoorbeeld het werk van Agatha Christie, Engelse pockets, vaak in erbarmelijke staat, die ik voor een paar kwartjes opduikelde bij allerlei antiquariaten. Ik loop nu inmiddels wel tegen een ruimteprobleem aan, dus misschien moet ik in de toekomst toch gaan schiften.’

Heb je weleens gehuild om een boek?
‘Dat kan ik me niet herinneren. Ik heb wel ooit minutenlang half verdoofd en naar adem happend op de bank gezeten en dat was nadat ik The sound and the Fury van William Faulkner dichtsloeg. Wát een boek.’

Wat is je favoriete eerste zin?
' “It was the day my grandmother exploded.The Crow Road, Iain Banks. Bam, de toon is gezet, dit wordt een absurd verhaal. Dan kun je toch niet anders dan gretig verder lezen?’

Welk boek heb je het laatst cadeau gegeven en aan wie?
‘Ik gaf onlangs The age of absurdity van Michael Foley aan een vriendin, een filosofisch boek over de paradoxen van het leven anno nu.’

Lees je weleens een e-boek?
‘Nee, ik heb geen e-reader. Nog niet, tenminste; toen ik terugkwam van mijn schrijfperiode in Londen met zoveel boeken dat mijn bagage bijna over de gewichtslimiet ging, zag ik ineens wel de charme van zo’n apparaat.’

Hoe zie jij de toekomst van het boek?
‘Boeken zullen blijven. Gedrukt, digitaal of in vormen die we nu nog niet kunnen voorzien, dat weet ik niet, maar mensen blijven behoefte houden aan verhalen en ook aan een medium dat een beroep doet op je eigen voorstellingsvermogen. De film heeft het boek tenslotte ook niet verdrongen. Ook al staat het boek misschien onder druk van sociale media en andere vrijetijdsinvullingen, even rondsurfen op internet leert al hoe ontzettend veel leesfora, leesclubs en andere initiatieven van boekenliefhebbers er zijn. Ook van jongeren; ik geloof er niets van dat die tegenwoordig niet meer lezen (dat zeiden ze trouwens in mijn tijd al..).’


Bekijk alle bijdragen in de rubriek De Boekencollectie van...


Foto Natalie Koch: Lona Aalders
Weblog Natalie Koch

Reacties op 'De boekencollectie van Natalie Koch':

Nog geen account?Log in en reageer Volg deze discussie